Het stukje karton tussen mijn vingers leg ik met alle voorzichtigheid op tafel, alsof het van glas is gemaakt. Hoe een stukje papier van 10 bij 20 centimeter zoveel emoties kan oproepen, zou bestudeerd moeten worden. Even verdwijnen de stemmen om mij heen naar de achtergrond. De tijd rekt zich uit in fragmenten van wonden...